Do Wojska Polskiego wstąpił w październiku 1918 roku. 31 października 1918 roku jako najstarszy stopniem Polak objął stanowisko komendanta polskiej załogi Tarnowa. 8 lutego 1919 roku został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z dniem 1 listopada 1918 roku, z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika ze starszeństwem z 1 lutego 1918 roku, i przydzielony do Komendy Dowództwa Powiatowego TarnówDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 17 z 15 lutego 1919 roku, s. 426.Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 18 z 18 lutego 1919 roku, s. 447.. Od czerwca 1919 roku w Warszawie, początkowo w komisji opracowującej ustawę dyscyplinarną. Następnie członek Rady Wojennej Komisji Likwidacyjnej. Przez kilka miesięcy szef Oddziału V Sztabu Dowództwa Okręgu Generalnego „Warszawa”. Później członek komisji rehabilitacyjnej dla oficerów sztabowych przy DOGen. „Warszawa”. 22 maja 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Ministerstwie Spraw Wojskowych. Z dniem 1 maja 1921 roku został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu pułkownika piechoty, z prawem noszenia munduru. 26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu tytularnego generała brygady.