W latach 1989–1991 sprawował mandat senatora I kadencji, wybranego z ramienia Komitetu Obywatelskiego w województwie sieradzkim. Był członkiem Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego, wchodził w skład Komisji Kultury, Środków Przekazu, Nauki i Edukacji Narodowej. W 1991. i w 1993. bez powodzenia ponownie kandydował do Senatu. Należał do Porozumienia Centrum. W 1998 został dyrektorem wydziału kultury w Łódzkim Urzędzie Wojewódzkim. W latach 1999–2002 był radnym i członkiem zarządu powiatu sieradzkiego z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność. W 2002 bez powodzenia ubiegał się o ponowny wybór do rady powiatu z listy Obywatelskiego Porozumienia Prawicy.
Po odejściu z parlamentu na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Łódzkiego uzyskiwał stopnie naukowe doktora (w 1996 na podstawie pracy Życie kulturalne ośrodków miejskich guberni kaliskiej w latach zaborów) i doktora habilitowanego (w 2012 w oparciu o rozprawę Dobroczynność w guberni kaliskiej (1864–1914)). Pracował nadal w Muzeum Okręgowym. W latach 2003–2010 był również pracownikiem naukowym sieradzkiej filii UŁ. W 2011 przeszedł na emeryturę.
Pochowany na cmentarzu parafialnym w Sieradzu.
Odznaczenia W 2008 otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski., a w 2020 Krzyż Wolności i Solidarności..
Przypisy