W zależności od tego, w jaki sposób wiersz jest interpretowany, przypisuje się mu cechy miłosnego madrygału lub psychologicznej refleksji.
Za impuls do napisania dzieła posłużyło ponowne spotkanie Puszkina z Kern w 1825 roku – po sześcioletniej rozłące. Utwór jednak nie oddaje wiernie relacji między poetą a przyjaciółką, a określenie piękno bóstwa doskonałe (tł. Seweryna Pollaka), czystego piękna lotny duch (tł. Wiktora Woroszylskiego), najczystszej geniusz piękności (tł. Jakuba Dołęgi-Jurkiewicza), гений чистой красоты (oryg.) opisuje wyidealizowaną Kern.
Wiersz zaprzecza ogólnemu mniemaniu, że spotkanie z obiektem miłości może wyrwać z przygnębienia. Aby poznać i odczuć miłość, trzeba najpierw otrząsnąć się z odrętwienia duchowego.
Przekłady na język polski W 1938 roku Związek Zawodowy Literatów Polskich ogłosił konkurs na przekład wiersza Do ***. Ponieważ utwór cieszył się niezwykłym powodzeniem, do komisji konkursowej nadesłano 220 tłumaczeń. Wcześniej wiersz był wielokrotnie przekładany na polski, między innymi przez Jakuba Dołęgę-Jurkiewicza. Tłumaczeń współczesnych dokonali Seweryn Pollak i Wiktor Woroszylski.
Bibliografia Puszkin A., Wybór wierszy, oprac. B. Galster, Wrocław 1982, s. L, 188–190. .
Kategoria:Rosyjskie utwory poetyckie Kategoria:Twórczość Aleksandra Puszkina Kategoria:Utwory literackie z 1827