Ta mnogość wydań w prasie (często efemerycznych pismach powstańczych) i drukach ulotnych świadczy o dużej popularności wiersza już od pierwszych dni grudnia 1830 roku. Dzięki temu tekstowi nazwisko Słowackiego zyskało wśród Polaków niemałą popularność.
Na powodzenie Hymnu złożyło się kilka czynników. Po pierwsze, został on napisany i wydany w kilka dni od wybuchu powstania, na gorąco opisuje emocje i komentuje powstaniową rzeczywistość. Po drugie, odnosi się do dawnego symbolu patriotycznego i religijnego, do pieśni Bogurodzicy, która w pierwszej połowie XIX stulecia zyskiwała na popularności na fali silnych uczuć patriotycznych i romantycznej mody na średniowiecze.
Odmiany tekstu thumb|240px|Powstańcy listopadowi Wiersz funkcjonuje w dwóch wersjach edytorskich, których istotną różnicą jest incipit tekstu. W wydaniu Juliusza Kleinera brzmi on Bogurodzica! Dziewico!J. Słowacki, Dzieła wszystkie, red. J. Kleiner, T. 2, s. 61, Wrocław 1952., natomiast w edycji Krzyżanowskiego – Bogurodzico, Dziewico!J. Słowacki, Dzieła, red. J. Krzyżanowski, T. 1, s. 40, Wrocław 1959..
Treść Hymn obok tekstów m.in. Goszczyńskiego i Pola zaliczany jest do kręgu liryki powstania listopadowego.