W 1243 wroga akcja zbrojna Henryka III zachwiała pokój pomiędzy oboma państwami, ale rychła odpowiedź Aleksandra i niechęć baronów angielskich do wojny zapobiegły rozwojowi konfliktu.
W marcu 1238 w hrabstwie Essex zmarła bezdzietnie Joanna i następnego roku Aleksander ożenił się ponownie. Jego wybranką była Francuzka – Maria de Coucy z Pikardii. Ślub miał miejsce 15 maja 1239, a ze związku tego narodził się w 1241 jeden syn, przyszły król Szkocji – Aleksander III.
Po okresie zmagań z Anglią Aleksander skupił swoją uwagę na sprawie odzyskania Hebrydów, pozostających w zależności od Norwegii. Po nieudanych negocjacjach z Haakonem IV rozpoczął przygotowania do wojny. Chcąc przystąpić do konfrontacji z Haakonem IV, Aleksander chciał jednak najpierw podporządkować sobie Ewena, lorda Argyll, który pozostawał w sojuszu z królem Norwegii. W drodze do Argyll Aleksander zachorował na gorączkę i zmarł w 1249 roku na wyspie Kerrera w archipelagu Hebrydów. Jego szczątki zostały pochowane w cysterskim opactwie Melrose.
Okres panowania Aleksandra II można uznać za pomyślny dla Królestwa Szkocji. Kraj rozwijał się, a władca prowadził aktywną politykę zagraniczną. Aleksander założył również dwa opactwa: w Balmerino i w Pluscarden.
Kategoria:Władcy Szkocji Kategoria:Urodzeni w 1198 Kategoria:Zmarli w 1249