Nikiel i wodór W dniu 14 stycznia 2011 roku Andrea Rossi i Sergio Focardi z Uniwersytetu Bolońskiego zaprezentowali pierwszy reaktor „zimnej fuzji”. Zachodzące w nim reakcje określili jednak jako niskoenergetyczne reakcje jądrowe (, LENR), nie zaś jako zimną fuzję. Według twórców reaktor (nazwany „Katalizatorem energii”) działa poprzez reakcję fuzji atomów niklu i wodoru przy dodatkowych katalizatorach i ogrzaniu komory reaktora opornością elektryczną, w wyniku której powstają atomy miedzi. Po jakimś czasie ogrzewania mocą około 1 kW reaktor ma ogrzewać się sam wydzielając przy tym energię cieplną o mocy 12 kW. Twórcy reaktora spotkali się z powszechną falą krytyki ze strony środowiska naukowego z powodu nienaukowego podejścia przy ogłaszaniu wynalazku, podobnie jak to miało miejsce w przypadku ogłoszenia odkrycia zimnej fuzji przez Ponsa i Fleischmanna w 1989 r. Jednak 6 kwietnia 2011 r. włoski urząd patentowy przyznał Rossiemu patent na „Katalizator energii”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zimna fuzja · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.