Dokonał tego w 1934 roku Adam Bochnak w „Przeglądzie Współczesnym” pod tytułem Nieznany fragment poematu Adama Mickiewicza.

Po wojnie w 1949 roku opublikowano wszystkie zachowane fragmenty Kartofli w „wydaniu narodowym” Dzieł Adama Mickiewicza, przedruk tekstu znalazł się też w „wydaniu jubileuszowym” Dzieł w roku 1955.

Treść thumb|240px|Gotowany kartofel Pieśń pierwszą rozpoczyna inwokacja skierowana do roślinności pokrywającej Ziemię (O wy, świata ziemskiego cenniejsze okrasy! / Wy: łąki i usiewy, i kwiatki, i lasy). Poeta wychwala jej piękno i opisuje uroki życia na łonie natury, gdy nagle jego pieśń przerywa wydobywający się z pieca kartofel i hałaśliwie domaga się poświęcenia należnej mu uwagi. Wypomina poecie niewdzięczność (jeść mnie nie zapomniałeś, zapomniałeś chwalić). Poeta powraca do swojej pieśni, tym razem uwzględniając w niej niebagatelną rolę ziemniaka.