Dwumecze były rozgrywane w różnych dniach tygodnia (nie tylko sobota-niedziela). W trakcie sezonu nastąpiły dwie około miesięczne przerwy w rozgrywkach, pierwsza na przełomie listopada / grudnia 1976, a druga na przełomie lutego / marca 1977 (w tym czasie odbył się turniej Mistrzostw Świata 1977 Grupy B w Tokio, w którym brała udział reprezentacja Polski). W całym sezonie rozegrano 22 podwójne kolejki (dwa mecze dzień po dniu). Od początku rozgrywek prowadziło Podhale Nowy Targ. Ostatni dwumecz sezonu został rozegrany 20 i 21 kwietnia 1977. Mistrzem Polski został zespół Podhala Nowy Targ i był to 9. tytuł mistrzowski w historii klubu, w tym siódmy z kolei (tym samym nowotarżanie wyrównali podobną serię Legii Warszawa). Rywalizacja o wicemistrzostwo pomiędzy drużynami urzędującego mistrza Baildonu Katowice oraz Naprzodu Janów rozstrzygnęła się w ostatnim dwumeczu w bezpośrednim starciu tych zespołów – w ostatecznym rozrachunku przy równej liczbie punktów i takiej samej statystyce meczów (po jednym zwycięstwie i dwa remisy) lepszy w bezpośrednim bilansie bramkowym okazał się Naprzód (20:19).
Królem strzelców sezonu został Jan Mrugała (Podhale Nowy Targ), zdobywca 64 goli.