W 706 roku Wilfryd został przez arcybiskupa Canterbury Bertwalda mianowany opatem klasztoru w Ripon i przydzielono mu diecezję Hexam, co zapewne było ceną za poparcie Osreda. Wciąż kontrolował swego adoptowanego syna, aż do swojej śmierci w 709 roku. Nie wiadomo, jak śmierć ta wpłynęła na pozycję Osreda jako władcy, ale wydaje się, że wywołała jedynie pewną niestabilność. Bertfryt zmarł w 711 roku, a Elfleda dwa lata później. Do tego czasu jednak Osred dojrzał do przejęcia pełni władzy.
Za panowania Osreda trwała wojna na północnych krańcach Nortumbrii z Piktami, jednak udział w niej młodego króla był raczej niewielki. Jako autor miażdżącego zwycięstwa Nortumbrii w bitwie nad rzekami Avon i Carron wymieniony jest Bertfryt. Stephanus określa go wręcz jako najwyższego rangą po królu.
Osred zginął w 716 rokuBeda, ks.5, rozdz.22. Okoliczności jego śmierci nie są jednak do końca znane: Kronika anglosaska odnotowała, że zginął w bitwie z PiktamiKirby, s.123, zaś Wilhelm z Malmesbury napisał o tajemniczym spisku, którego finałem było zamordowanie młodego króla. Jego sukcesorem został daleki krewny CenredYorke, s.229Kronika anglosaska, A.D. 716.
Przypisy
Bibliografia Prosopography of Anglo-Saxon England: Osred
Kategoria:Władcy Nortumbrii Kategoria:Zmarli w VIII wieku Kategoria:Urodzeni w VII wieku