współtworzyła Ruch Wyzwolenia Kobiet (Mouvement de libération des femmes), natomiast w 1972, wraz z pisarzem i dziennikarzem Guyem Hocquenghemem, założyła Front homoseksualny działania rewolucyjnego (Front homosexuel d’action révolutionnaire).
W 1976 d’Eaubonne, matka dwojga dzieci, ogłosiła na łamach dziennika „Libération” swe małżeństwo z Pierre Sanna, będącym wtedy w więzieniu, skazanym za morderstwo, którego – według Françoise – nie popełnił.
Pisarka Jej pierwsza powieść otrzymała prestiżową nagrodę czytelników; d’Eaubonne jest jednocześnie autorką szeregu biografii, w których opowiada o związkach homoseksualnych (Rimbaud i Verlaine), o wyjątkowych kobietach (Madame de Staël). Jest, należy może rzec przede wszystkim, autorką wielu znaczących esejów; znana jest dziś na całym świecie jako twórczyni terminu ekofeminizm w 1974.