Uprawiał również malarstwo krajobrazowe traktowane nie jako odzwierciedlenie natury, lecz jako płaszczyzna swobodnej interpretacji. Już we wczesnych latach (1904–1908) tworzył w plenerze nieduże szkice o intensywnej kolorystyce, malowane z wielką techniczną swobodą i oddające pejzaż w sposób syntetyczny (np. różne wersje obrazu Chmury w Finlandii, 1908). Wzorem polskich symbolistów artysta z upodobaniem zestawiał w nich rozległą przestrzeń nieba z wąskim skrawkiem ziemi lub morza. Prace te przedstawiają ponadto scenerię i typy ludowe charakterystyczne dla Kresów (Polesia, Wołynia, Wileńszczyzny) i dla Beskidu (Istebna).
Galeria
Przypisy
Bibliografia Róża Jodłowska: Konrad Krzyżanowski, [w:] Polski słownik biograficzny, tom XV, 1970 Stefania Krzysztofowicz-Kozakowska, Franciszek Stolot: Historia malarstwa polskiego. Kraków: Wydawnictwo R. Kluszczyński, 2000, . Sztuka warszawska od średniowiecza do połowy XX wieku. Katalog wystawy jubileuszowej zorganizowanej w stulecie powstania muzeum 1962-1962. Część II. Od wieku Oświecenia do połowy XX wieku (opr. Stefan Kozakiewicz i in.). Muzeum Narodowe w Warszawie, 1962 Konrad Krzyżanowski 1872-1922. Wystawa monograficzna (opr. Lija Skalska-Miecik).