Dzięki szybkości jednostka była w praktyce nieuchwytna dla piechoty, a dzięki liczebności nazbyt silna, aby mogły ją rozbić czy choćby zatrzymać pojedyncze pułki kawalerii.
Znanymi żołnierzami walczącymi w szeregach Konarmii byli: Izaak Babel – oficer polityczny w I brygadzie 6 dywizji, późniejszy pisarz, Nikołaj Ostrowski, Gieorgij Żukow, Klimient Woroszyłow, Andriej Grieczko i Siemion Timoszenko – późniejsi marszałkowie, Kiriłł Mierieckow – późniejszy szef Sztabu Generalnego, Grigorij Kulik i Jefim Szczadienko – późniejsi wicekomisarze obrony. Przynależność do 1 Armii Konnej z poręki Budionnego i Woroszyłowa stawała się przepustką do szybkiej i błyskotliwej kariery. Babel prowadził Dziennik 1920, opublikował zbiór opowiadań Armia konna, wrogo przyjęty przez Budionnego.
Dowództwo armii Dowódca: Siemion Budionny (17.11.1919–26.10.1923). Członek Rewolucyjnej Rady Wojskowej: Klimient Woroszyłow (17.11.1919–7.05.1921), Jefim Szczadienko (17.11.1919–5.07.1920), Siergiej Minin (14.05.1920–6.05.1921), Pawieł Gorbunow (10.10.1920–27.05.1921), Andriej Bubnow (29.04.1921–27.05.1921). Szef sztabu: Wiktor Pogriebow (cz.p.o.