szef NKWD na Białorusi), od 29 lipca do 21 października 1941 szef Wydziału Specjalnego NKWD Frontu Zachodniego, ciężko kontuzjowany i ranny na froncie. Następnie zastępca szefa Zarządu Wydziałów Specjalnych NKWD ZSRR, równocześnie od 10 stycznia 1942 do 6 marca 1943 ponownie szef Wydziału Specjalnego NKWD Frontu Zachodniego. Od 6 marca do 7 maja 1943 szef Wydziału Specjalnego NKWD Frontu Centralnego. Po wydzieleniu Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego z NKWD i utworzeniu osobnego Ludowego Komisariatu Bezpieczeństwa Państwowego, co nastąpiło w 1941 (i po raz drugi w 1943), 7 maja 1943 został ludowym komisarzem bezpieczeństwa państwowego BSRR (tj. szefem Ludowego Komisariatu Bezpieczeństwa Państwowego/MGB na Białorusi). Sprawując to stanowisko nadzorował zamordowanie Salomona Michoelsa, czego dokonano w jego daczy na przedmieściach Mińska. Stanowisko ministra bezpieczeństwa państwowego Białoruskiej SRR sprawował do 29 października 1951. W międzyczasie od stycznia do kwietnia 1945 roku sprawował także funkcję pełnomocnika NKWD/Ludowego Komisariatu Bezpieczeństwa Państwowego przy 2 Froncie Białoruskim. Od 29 października 1951 do 14 lutego 1952 roku sprawował funkcję zastępcy ówczesnego ministra bezpieczeństwa państwowego ZSRR, Siergieja Ogolcowa, i jego następcy Siemiona Ignatjewa.