Fortepiany i pianina można było nabywać za gotówkę lub w sprzedaży ratalnej

Dwudziestolecie międzywojenne W okresie międzywojennym firma zmieniła nazwę na „Bracia Sommerfeld” (1921-1922), a od 1927 r. nazywała się: „Fabryka fortepianów i budowa organów kościelnych Bronisława Sommerfelda”. Była to największa fabryka fortepianów w Polsce, dla której realną konkurencję stanowiły jedynie nieliczne wytwórnie (np. „Calisia” w Kaliszu).

W 1928 r. fabryka zatrudniała 150 osób, a w roku 1937 ok. 80, głównie Polaków. W 1938 r. posiadała oddział w Grudziądzu i filie w Gdańsku, Katowicach, Łodzi, Poznaniu i Warszawie. Od 1933 r. sprzedawcą pianin i fortepianów w oddziale poznańskim a od 1937 r. kierownikiem oddziału warszawskiego przy ul. Marszałkowskiej 83 (także podczas okupacji) był znany pianista, kompozytor i improwizator Grzegorz Kardaś – powojenny kierownik muzyczny teatralnych scen bydgoskich i Rozgłośni Polskiego Radia.