Historia Ślady osadnictwa na terenie Drawna i okolic sięgają epoki kamiennej, lecz większość pamiątek po działalności człowieka pozostało po czasach wczesnośredniowiecznych. Początkowo tereny należały do Brandenburgii, z biegiem czasu objął je we władanie ród Wedlów. Pomiędzy rokiem 1313 a 1333 datuje się nadanie praw miejskich dla Drawna, które początkowo nazwane było Neven Wede, Nien Wedel, stąd późniejsze Neuwedell czyli „Nowy Wedel”. W latach 1433–1436 Drawno leżało w granicach Polski. Potem Drawno było kolejno pod jurysdykcją: Zakonu Krzyżackiego, Hohenzollernów, Pomorza Zachodniego. Pożary pod koniec XVI i XVIII w. zniszczyły zabudowę miejską. Około 1600 r. zamek znajdujący się na terenie miasta przebudowano na renesansową rezydencję, lecz w roku 1675 został zniszczony przez Szwedów następnie przez Rosjan w 1758 roku. W 1912 r. przez Drawno przeciągnięto linię elektryczną z elektrowni wodnej w Głusku do Choszczna Do 1938 r. miasto należało do Nowej Marchii W latach 1938–1945 podlegało administracyjnie prowincji pomorskiej. W 1945 r. Drawno zostało zajęte przez wojska radzieckie i zniszczone w 25%;