thumb|Żołnierze regimentu artylerii w 1775 5 Regiment Fizylierów Artylerii Koronnej – oddział piechoty armii koronnej wojska I Rzeczypospolitej.
Formowanie i zmiany organizacyjne Tradycja tego regimentu sięga wojen króla Jana III Sobieskiego. Wcześniej w armii koronnej powstał regiment piechoty szefostwa gen. art. Zygmunta Przyjemskiego, którego zadaniem była ochrona "armaty". W 1652 roku, po śmierci swojego szefa w bitwie pod Batohem, został on rozwiązany.
Liczący 734 porcje regiment piechoty generała artylerii Krzysztofa Grodzickiego walczył w okresie batalii warszawskiej 1656 roku. Dwa lata później wziął udział w oblężeniu Torunia.
W okresie potopu szwedzkiego, w 1659 regiment piechoty generała artylerii Krzysztofa Grodzickiego wziął udział w wyprawie do Prus Królewskich. Liczył wtedy 943 porcje.
W 1673 roku utworzono regiment artylerii koronnej. Jego szefem każdorazowo miał być generał artylerii koronnej. Jednostka włączona została do ogólnego etatu wojska i figurowała w kompucie piechoty. Ze względu na sposób zaciągu zaliczano ją do autoramentu cudzoziemskiego. Jej zadaniem było eskortowanie dział, a podczas bitwy – walka na identycznych zasadach jak pozostałe oddziały piechoty.