Archangielskiego.
Z upływem czasu, kiedy fińska armia znajdowała się w coraz gorszym położeniu, Finowie postanowili jednak zgodzić się na niektóre propozycje. Pod koniec grudnia 1939 r. do feldmarsz. C. G. Mannerheima skierował pismo b. działacz partyjny Borys G. Bażanow, który w 1928 r. zbiegł z ZSRR na Zachód. Wystąpił on z pomysłem sformowania tzw. Rosyjskiej Armii Ludowej spośród jeńców wojennych - czerwonoarmistów, tylko ochotników, która spełniałaby zadania propagandowe, ale jej oddziały podjęłyby też otwartą walkę zbrojną z Sowietami. Idea ta została wsparta przez ROWS, Wyższą Radę Monarchistyczną i redakcję emigracyjnego pisma „Wozrożdienije”. 15 stycznia 1940 r. doszło do spotkania obu postaci, na którym feldmarsz. C. G. Mannerheim wydał zgodę na tego typu operację. Borys G. Bażanow natychmiast rozpoczął agitację i werbunek w fińskich obozach jenieckich, w których przebywało wówczas ok. 5,5-6 tys. czerwonoarmistów. W dniach 20-23 stycznia tego roku przebywał w obozach w Pelso i Köyliö, po czym przedłożył dowództwu armii fińskiej plan działań. Po pierwsze, należało powołać komitet wojenno-rewolucyjny pod jego przywództwem, do którego należałoby formowanie oddziałów Rosyjskiej Armii Ludowej, wykonujących zadania propagandowe i bojowe na froncie.