Harcerka orla – piąty, żeński stopień harcerski w ZHP. Zdobywany przez dziewczęta w wieku 15–18 lat. Oznaczany jedną gwiazdką na pagonie oraz (fakultatywnie) złotą lilijką i złotym kręgiem nabitymi na krzyżu harcerskim. W przeszłości żeński odpowiednik stopnia harcerza orlego nazywał się wędrowniczką, w 2003 nazwę zmieniono, aby uniknąć niejednoznaczności z określeniem grupy wiekowej.
W ZHP Wyższym stopniem jest harcerka Rzeczypospolitej, niższym – samarytanka.
Idea stopnia W harcerskiej wędrówce przez życie odnajduję wzory do naśladowania. Kierując się Prawem Harcerskim buduję swój własny system wartości. Sama wyznaczam swoje cele. Wybieram swoją drogę życiową. Dążę do mistrzostwa w wybranych dziedzinach. Podejmuję wyzwania. Znajduję pole stałej służby.
Wymagania do otworzenia próby Do próby może przystąpić harcerka, która: zdobyła stopień samarytanki. Jeśli nie posiada stopnia samarytanki, to realizuje próbę harcerki orlej poszerzoną o wiadomości i umiejętności zawarte w poprzednich stopniach aktywnie uczestniczy w życiu drużyny zrealizowała próbę wędrowniczą i otrzymał naramiennik wędrowniczy wspólnie z opiekunem przygotowała indywidualny program próby.
Czas próby 12–18 miesięcy
Wymagania stopnia Wymagania stopnia wyznaczają płomienie watry wędrowniczej.