Później jednak Jan zmienił front i w 1405 r. zorganizował sojusz skierowany przeciwko Ruprechtowi. Wówczas też pogodził się z książętami brunszwickimi i landgrafem Hesji, z którymi pozostawał w konflikcie od czasu elekcji Ruprechta, podejrzewany o zorganizowanie wówczas morderstwa jego konkurenta, Fryderyka brunszwickiego. W 1409 r. został mianowany przez Aleksandra V legatem papieskim w Niemczech. W 1410 r. podczas elekcji królewskiej oddał swój głos na Jodoka z Moraw, który otrzymał cztery spośród siedmiu głosów elektorskich. Jednak po jego rychłej śmierci w 1411 r. uznał za króla jego kuzyna i konkurenta Zygmunta Luksemburskiego. W 1415 r. uczestniczył w soborze w Konstancji, gdzie udzielił pomocy w ucieczce Janowi XXIII.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Arcybiskupi Moguncji Kategoria:Dynastia Nassau Kategoria:Uczestnicy soboru w Konstancji Kategoria:Urodzeni w XIV wieku Kategoria:Zmarli w 1419