W roku 1842 został wybrany senatorem Minas Gerais, a Dom Pedro II powołał go do Rady Stanu. W 1843 został de facto Prezesem Rady Ministrów, ale stracił to stanowisko w wyniku słownego starcia z cesarzem.
Po kilku latach bycia w opozycji, w roku 1849 został powołany przez rząd federalny na stanowisko prezydenta prowincji Pernambuco z zadaniem przeprowadzenia śledztwa nad przyczynami wybuchu rok wcześniej rewolty liberałów i dania im szansy na uczciwy proces. Oskarżany przez partyjnych kolegów o utratę wpływów, Leão zdecydował się przyjąć stanowisko i odzyskać tym samym pozycję u dworu. Gdy w kraju zapanował spokój został wysłany w 1851 roku do Urugwaju, by zawrzeć przymierze z tym krajem, jak również ze zbuntowanymi prowincjami Argentyny, Corrientes i Entre Ríos, walczącymi wówczas z Konfederacją Argentyńską. Przymierze zostało zawarte, a Leão został uszlachcony i obdarowany tytułem markiza Parany.