Alfrid był władcą zależnym od Oswiu. Dają się jednak zauważyć jego ciągoty separatystyczne. Kulminacją walki Alfrida o niezależność było sprzeciwienie się ojcu na synodzie w Whitby, gdzie sprzeciwił się Oswiu, stając się najgorętszym poplecznikiem biskupa Wilfryda, co opisał Beda w swym dziele "Historia ecclesiastica gentis Anglorum"Beda, "Historia...", ks. 3, rozdz. 14. Wcześniej niż ojciec odrzucił liturgię iroszkocką i opowiedział się po stronie obrządku łacińskiegoYorke, s. 114. Oswiu ostatecznie poszedł w jego ślady, jednak, aby pokazać synowi jego miejsce, odrzucił jego prośbę o zezwolenie na pielgrzymkę do Rzymu, rozkazując mu pozostanie na miejscu i zajęcie się sprawami podległego mu krajuBeda, "The Lives...". Jest to zarazem ostatnia zachowana wzmianka o Alfridzie. Prawdopodobnie Oswiu zdecydował się w końcu odebrać mu władzę i ponownie zasiąść na tronie Deiry.

Przypisy

Bibliografia Prosopography of Anglo-Saxon England: Ealhfrith Beda Czcigodny Historia ecclesiastica gentis Anglorum dostępna w bibliotece cyfrowej Beda Czcigodny The Lives of The Holy Abbots of Weremouth and Jarrow dostępna w Medieval Sourcebook

Kategoria:Władcy Deiry Kategoria:Nortumbria Kategoria:Urodzeni w VII wieku Kategoria:Zmarli w VII wieku