Zaprojektowane przez Jenkinsa modele Penske PC15 i PC16 były zaawansowane technicznie, ale nie osiągały znaczących sukcesów i w połowie 1987 roku Jenkins stracił pracę w Penske. Przed 1989 rokiem przeszedł do zespołu Formuły 1, Moneytron Onyx, którego kierowcami byli Stefan Johansson i Bertrand Gachot, przy czym Johansson ukończył Grand Prix Portugalii na podium. Pod koniec roku właściciel Moneytron, Jean-Pierre van Rossem, sprzedał zespół ekscentrycznemu szwajcarskiemu milionerowi Peterowi Monteverdi, a Jenkins wskutek tych zawirowań opuścił zespół. Dołączył następnie do Footworka, by zaprojektować napędzany silnikiem Porsche model FA12. Silnik nie odniósł dobrych wyników, ale Jenkins pracował w Footworku do lutego 1996 roku, kiedy to objął posadę dyrektora technicznego w nowo powstałym zespole Stewart Grand Prix. Rolę tę pełnił w Stewarcie do końca 1998 roku, kiedy to jego kontrakt nie został odnowiony. W poszukiwaniu pracy rozmawiał z Benettonem, Sauberem i Fordem (który planował program samochodów sportowych). W czerwcu 1999 roku dołączył do Prost Grand Prix i był odpowiedzialny za skonstruowanie Prosta AP03. W połowie 2000 roku został zwolniony z Prosta i zniknął z Formuły 1.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1947 Kategoria:Brytyjscy inżynierowie Kategoria:Brytyjscy projektanci Kategoria:Projektanci Formuły 1