Zaś List z Greccio przedstawia brata Jana, towarzysza wyżej wymienionych„…towarzysz czcigodnego ojca, brata Idziego, co wiele z tych rzeczy dowiedział się od tegoż brata Idziego i od świętej pamięci brata Bernarda, pierwszego towarzysza świętego Franciszka”, R. Prejs, Z. Kijas (red.), Źródła franciszkańskie, Kraków 2005, s. 549.. Na podstawie tych uwag za autora uważa się właśnie Jana z Perugii.
Jan urodził się prawdopodobnie ok. 1200 roku, w nieznanym mieście. Postawione przy imieniu „z Perugii” wynika z faktu, że wiele lat spędził w tym mieście wraz z Idzim. Do zakonu wstąpił między 1215 a 1220 roku. Uważa się, że do brata Idziego dołączył w 1225 lub 1226 roku, stając się jego uczniem, a po otrzymaniu święceń spowiednikiem. Towarzyszył mu aż do śmierci (1262). Resztę życia spędził w klasztorze św. Franciszka w Prato di Perugia, gdzie zmarł około 1270 roku. Jego autorstwu przypisuje się m.in. Życiorys drugi brata Idziego oraz życiorys brata Bernarda. Jan prowadził życie skromne i ciche, nigdy w swoich pismach nie wspomina swojego imienia, rzadko odnosił się do swojej osoby.