Po ukończeniu studiów w 1904 r. przybył do Bydgoszczy dysponując doskonałymi referencjami udzielonymi mu przez praskich profesorów. Trafił na okres organizacji Bydgoskiego Konserwatorium Muzycznego, w czym czynnie uczestniczył współpracując z Arnoldem Schattschneiderem. W latach 1904–1912 był nauczycielem w Konserwatorium prowadząc klasę skrzypiec i fortepianu, wykładając teorię muzyki oraz kierując orkiestrą kameralną złożoną z pedagogów szkoły. Gdy w 1912 r. Arnold Schattschneider przeniósł się do Görlitz, objął po nim stanowisko dyrektora konserwatorium.

W 1914 r. w związku z wybuchem I wojny światowej został powołany do wojska. Walczył jako porucznik, a następnie kapitan piechoty w armii austro-węgierskiej na frontach: serbskim, rosyjskim i włoskim. W marcu 1919 r. powrócił do Bydgoszczy i ponownie objął kierownictwo szkoły w zmienionych warunkach politycznych. Powrót Bydgoszczy do Polski spowodował znaczny odpływ ludności niemieckiej, także dotychczasowych uczniów i pedagogów uczących w konserwatorium. Konieczne stało się okresowe zatrudnienie polskich nauczycieli oraz przyjmowanie większej liczby uczniów Polaków. Szkoła rozwijała także współpracę z polskim Miejskim Konserwatorium Muzycznym, utworzonym w 1927 r.