Udzielała się w Bydgoskim Towarzystwie Muzycznym (członek zarządu).
W okresie wojny i okupacji została wraz z mężem wysiedlona w okolice Warszawy, Lublina i Ostrowca Świętokrzyskiego. Bezpośrednio po oswobodzeniu Bydgoszczy w 1945 r. wróciła aby rekonstruować szkolnictwo muzyczne w mieście. We wrześniu 1945 r. pod jej kierownictwem rozpoczęło działalność Konserwatorium Muzyczne, przemianowane później na Pomorską Średnią i Niższą Szkołę Muzyczną, której właścicielem była Spółdzielnia Pracy Pedagogów Średniej i Niższej Szkoły Muzycznej w Bydgoszczy, założona 7 października 1945 r. Po upaństwowieniu szkoły i podzieleniu jej w 1947 r. na Państwową Średnią Szkołę Muzyczną i Państwową Niższą Szkołę Muzyczną w Bydgoszczy, została dyrektorem Średniej Szkoły i kierowała nią do 1952 r., kiedy przekształcono ją w Państwowe Liceum Muzyczne. W 1953 r. zrezygnowała z funkcji dyrektora Liceum Muzycznego, lecz uczyła w nim do 1972 r., będąc przez pewien czas kierownikiem wydziału instrumentalnego.
Zmarła 27 grudnia 1983 r. w Bydgoszczy.