Obecny romański kościół powstał do lat 60. XII stulecia. Kościół kilkakrotnie przekształcano, w XVI i XIX wieku. Po zawierusze rewolucji francuskiej świątynia pełniła funkcję kaplicy szpitalnej. Szpital ten istniał do ostatniej wojny.
Obecnie na jego miejscu znajduje się wybudowany w latach 2005–2010 nowoczesny gmach mieszczący oprócz części Muzeum Schnütgena także Rautenstrauch-Joest-Museum. Pomimo adaptacji kościoła na muzeum, w główne święta kościelne oraz w dniu patronki odbywają się tu nabożeństwa.
Architektura i wystrój wnętrza Kościół jest trójnawową bazyliką z wydzielonym prezbiterium zamkniętym od wschodu absydą. Nawa południowa jest również zamknięta absydą.
Od strony północnej do prezbiterium przylega prostokątna dwuprzęsłowa zakrystia wzniesiona w 1479 roku. Od strony zachodniej znajduje się empora i poniżej jej krypta.
Wnętrze nakryte jest sklepieniem krzyżowo-kolebkowym. Z pierwotnego wystroju zachował się tympanon datowany na 1160 roku, którego wierna kopia została wmurowana w portal północny. Na tympanonie ukazany jest Chrystus z zamkniętą księgą w ręku w asyście anioła oraz świętej Cecylii i brata zakonnego Tibertiusa.
W prezbiterium zachowały się fragmenty późnoromańskich malowideł ściennych.