Po uwolnieniu podjął studia na Uniwersytecie w Kazaniu, gdzie uzyskał tytuł kandydata nauk historyczno-filologicznych. W okresie 1905 do 1905 sympatyzował w PPS z grupą „młodych”, z której wyłoniła się w listopadzie 1906 PPS Lewica. Po powrocie z Kazania do Warszawy na wiosnę 1907 podjął działalność w PPS Lewicy. 12 maja 1907 został ponownie aresztowany. Sądzono wówczas że to ukrywający się bojowiec Wincenty Halska ps. „Kostek”, uczestnik zamachu na Nolkena. Pomimo stwierdzenia pomyłki, w związku z poprzednim aresztowaniem nakazano mu opuszczenie granic Królestwa.

Od 1907 przebywał za granicą, głównie w Galicji, w Krakowie i Zakopanem. Uczestniczył w przygotowania oraz w pracach X (I) Zjazdu PPS-Lewicy w grudniu 1907 i styczniu 1908. Tuż po zjeździe wystąpił z PPS Lewicy po usunięciu z programu partii hasła niepodległości. Wiosną 1908 związał się z grupą tzw. integralistów (dążących do jedności PPS). Współpracował m.in. z Józefem Kwiatkiem. Razem z Kwiatkiem uczestniczył w zjeździe młodzieży postępowej w Zurychu.

Po 1909 otrzymał zgodę na powrót do Królestwa, gdzie ponowił działalność w PPS.Pracował jako nauczyciel w gimnazjach i prowadził nielegalną działalność wśród młodzieży.