Równolegle z pracą zawodową rozwijał żywą działalność polityczną związaną z ruchem socjalistycznym, stał na czele Stowarzyszenia Robotników Dziennych „Praca” (w 1900 był kandydatamem Polskiej partii socjalno-demokratycznej Galicji i Śląska i rusko-ukraińskiej socjalnej demokracji w III kurji we LwowieRuch wyborczy. „Kurjer Lwowski”. 281, s. 2, 10 października 1900), a przerwaną w 1900 wskutek amputacji nogi. Odtąd zajął się wyłącznie projektowaniem architektonicznym. Zasłynął jako reprezentant stylu eklektycznego (zdobnictwo mauretańskie Szpitala Izraelickiego we Lwowie, cechy stylu zakopiańskiego Stanisława Witkiewicza przeniesione do budownictwa murowanego i wykorzystane w dekoracji kamienic przy ulicy Piekarskiej we Lwowie).
W ostatnich latach życia odszedł od partii i przekonań socjalistycznych i stanął na stanowisku narodowym.
Pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim. Jego świecki pogrzeb stał się okazją do demonstracji patriotyczno-politycznej środowisk socjalistycznych.
Główne prace architektoniczne Brama Wjazdowa do Zakładu Przyrodoleczniczego Apolinarego Tarnawskiego w Kosowie Szpital żydowski M. Lazarusa we Lwowie przy ul. J. Rappaporta 8 Kamienice czynszowe przy ul. Piekarskiej 38 i 40 we Lwowie
Publikacje Sztuka ludowa w Polsce, 1903.
Przypisy