oprócz nich po bokach może jeszcze mieć mniejsze żółtawe znaki. Wierzch skrzydłotułowia ma zwyczajnie wykształcone żeberko podłużne środkowo-grzbietowe oraz gładkie, pozbawione guzków mezanepisternum. Cechy te różnią go wyraźnie od skrzydłotułowia u pokrewnej Hypopetalia. Skrzydła są przejrzyste z ciemnymi pterostygmami i szeregiem czerwonawych plam wzdłuż krawędzi przedniej; plam tych jest pięć lub sześć, gdyż plama nasadowa może się dzielić na dwie plamki. Wierzchołkowa z plam jest zawsze poprzecznie wydłużona. Użyłkowanie skrzydła odznacza się żyłką wspierającą umieszczoną przy bliższym końcu pterostygmy, jednokomórkowym subtriangulum oraz brakiem pętli analnej.
Odwłok przynajmniej na niektórych tergitach ma podłużne żeberka grzbietowe. Drugi segment u samca ma uszka o długości od półtora do dwóch razy większej od szerokości, u samicy jest zaś uszek zupełnie pozbawiony. Segmenty siódmy i ósmy mają w przypadku obu płci w brzuszno-bocznych częściach tergitów liściowate wyrostki, te na ósmym segmencie są zawsze półkoliste i dobrze wykształcone, te na siódmym u P. apicalis są bardzo wąskie i prostokątne, półkoliste zaś u gatunków pozostałych.