Sąsiadują one tu często z ubogimi w substancje odżywcze, w przeważającej części porośniętymi sosną piaskami wydmowymi, nadając obszarowi zajętemu przez Schorfheide tak typową dla tych terenów formę mozaiki siedliskowej. Nazwa Schorfheide powstała w średniowieczu ze słów „Schorp Weide” kiedy to chłopi wyganiali jeszcze swoje bydło do lasu, składającego się w tym okresie w przeważającej części z dębu. Po raz pierwszy nazwa „Schorff Heyde” pojawia się w roku 1713 na jednej z map leśnych. Później większość tych dąbrów padła ofiarą produkcji lawet do dział, jednak konsekwentne prace odnowieniowe zadbały o to, że tereny te w swej większej części zawsze były pokryte lasem.
W czasach narodowego socjalizmu Naczelny Łowczy Rzeszy Hermann Göring utrzymywał na terenach Schorfheide swoje olbrzymie gospodarstwo łowieckie Carinhall. W okresie NRD duża część tych lasów należała do obszaru zastrzeżonego wyłącznie do prowadzenia polowań przez członków kierownictwa SED.
Ochrona przyrody Dzisiaj 64.580 ha lasów Schorfheide wchodzi w skład powstałego jeszcze w 1990 r. Rezerwatu biosfery Schorfheide-Chorin, zajmującego szerokie połacie krajobrazu między Barnim a Uckermark.