Następnie zastępca dowódcy a do stycznia 1941 roku dowódca 23 Korpusu Strzeleckiego w Zakaukaskim Okręgu Wojskowym.
Po ataku Niemiec na ZSRR nadal dowódca korpusu, który nie uczestniczył w walkach, a w pod koniec czerwca 1941 roku na jego bazie sformowano 45 Armia, której został dowódcą. Armia ta miała za zadanie obronę granicy radziecko-tureckiej oraz ochronę komunikację w Iranie i nie brała udziału w walkach.
W październiku 1941 roku został dowódcą 47 Armii Frontu Zakaukaskiego i w styczniu 1942 roku została przerzucona na płw. Kerczeński i wzięła udział w obronie półwyspu w składzie Frontu Krymskiego. Po rozbiciu przez wojska niemieckie oddziałów radzieckich na półwyspie, armia została ewakuowana, a on został odsunięty od dowodzenia.
W marcu 1942 roku został zastępcą dowódcy 51 Armii, w czerwcu armia broniła linii rzeki Don, następnie walczył w bitwie stalingradzkiej i następnie w operacji rostowskiej.
W czerwcu 1943 roku zachorował, ewakuowany zmarł w szpitalu w Tbilisi.
Awanse kombrig (26 listopada 1935) generał major (4 czerwca 1940)
Odznaczenia Armia Czerwona Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Suworowa kl. II Order Kutuzowa kl. II Order Czerwonej Gwiazdy Armia Imperium Rosyjskiego Order św. Anny 3 st. z mieczami Order św. Stanisława 3 st. z mieczami Order św. Anny 4 st.