Wyzwolenia) do dzielnicy niemieckiej.
W czasie wojny prowadziła świetlicę w fabryce „Wola” przy ul. Bema. Po utworzeniu getta warszawskiego pomagała przesiedlonym tam krewnym i znajomym rodziny Czyżów. W mieszkaniu przy ul. 6 sierpnia udzieliła schronienia Żydowi z Lipska Maxowi Felsenowi. Później przywiozła z okolic Lwowa swego byłego chlebodawcę Nikodema Czyża. Następnie zamieszkały u niej jeszcze dwie rodziny żydowskie. 29 grudnia 1942 Gestapo zabrało ukrywających się Żydów, a w pół godziny później Adolfinę Pfeiffer przewiozło do siedziby Gestapo w al. Schucha, a po przesłuchaniu do obozu na Majdanku.
19 kwietnia 1944 została przewieziona do Ravensbrück. Po wyzwoleniu obozu Pfeiffer znalazła się 2 czerwca 1945 w Polsce. Powróciła do zawodu wychowawczyni i pomocy domowej. Prawdopodobnie bezskutecznie starała się o nadanie polskiego obywatelstwa. Zmarła w Warszawie w wieku 82 lat.
Bibliografia Gazeta Wyborcza 7 stycznia 2012
Kategoria:Niemcy pochodzenia francuskiego Kategoria:Niemieccy pedagodzy Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Więźniowie aresztu śledczego Gestapo w alei Szucha w Warszawie Kategoria:Więźniowie KL Lublin Kategoria:Więźniowie KL Ravensbrück Kategoria:Zmarli w 1971