Gdy w listopadzie 1947 wybuchła wojna domowa w Palestynie rejon Bir 'Asluj i sąsiedniego podobnego centrum Bir Tamila, były obszarem działania beduińskich milicji. Ich działania były wymierzone głównie przeciwko żydowskim liniom komunikacyjnym prowadzącym do położonego około 4 km na północny zachód kibucu Rewiwim. Gdy wybuchła I wojna izraelsko-arabska, cały ten obszar zajął oddział egipskich ochotników Bractwa Muzułmańskiego. Kilkakrotnie atakowali oni kibuc Rewiwim. Prowadząca tędy droga była wykorzystywana przez armię egipską do transportu uzupełnień i zaopatrzenia z głównej bazy w Al-Arisz dla wschodniego skrzydła wojsk operujących w obszarze Hebronu i Betlejem.
W nocy z 10 na 11 czerwca 1948, siły 8 Batalionu z Brygady Negew podjęły próbę przejęcia kontroli nad strategicznym skrzyżowaniem dróg i odblokowania kibucu Rewiwim. Atak przeprowadzono w noc poprzedzającą wejście w życie pierwszy rozejm, licząc na to, że zajęte pozycje przerwą egipską linię zaopatrzeniową. Rajd przeprowadzono przy wykorzystaniu jeepów, zyskując w ten sposób element zaskoczenia przeciwnika. W krótkim starciu zginęło 5 Izraelczyków i 25 Egipcjan, wzięto także 14 jeńców. Jednak, gdy izraelscy żołnierze weszli do posterunku policji, okazało się, że był on zaminowany. W wybuchu zginęło kolejnych 10 Izraelczyków.