Po testach do produkcji seryjnej skierowano 28 listopada 1941 roku wersję strzelającą nabojem Parabellum.
Do kwietnia 1942 roku wyprodukowano 4800 sztuk pierwszej seryjnej wersji oznaczonej jako Owen Mk 1/42. W 1943 roku rozpoczęto wytwarzanie wersji Mk 1/43 (o zmniejszonej masie). W tym samym roku powstała wersja Mk 2/43, ale wyprodukowano tylko 202 egzemplarze tej wersji, po czym wznowiono produkcję Mk 1/43. W 1944 roku powstała wersja Mk 1/44 posiadająca na lufie mocowanie bagnetu.
Produkcję Owenów zakończono we wrześniu 1944 roku po wyprodukowaniu 45 477 sztuk tej broni.
Charakterystyczną cechą pistoletu maszynowego Owen było umieszczenie gniazda magazynka na górze komory zamkowej. Układ taki wybrano żeby umożliwić strzelcowi przyjmowanie pozycji strzeleckiej leżąc, a jednocześnie uniknąć magazynka dołączanego od boku broni (wystający w bok magazynek w czasie działań w dżungli często zahaczał o rośliny). Owen był też pierwszą bronią fabrycznie malowaną pokryciem w kolorach kamuflażowych.
Oweny cieszyły się dużym uznaniem żołnierzy australijskich i były uważane za lepsze od Austenów.