Zmianom nie uległy natomiast barwy herbu i lilie, nie pojawiła się też korona.
Znaczne modyfikacje w stosunku do herbu średniowiecznego wykazuje herb z tarczy cechowej z 1833. Orzeł jest nienaturalnie wychylony ponad skrzydła i ma długi język, a lilie przypominają dwie złączone litery „W”. Zachowane zostały jednak barwy heraldyczne: żółty orzeł na ciemnobłękitnym polu, srebrne lilie na czerwonym polu i barwna postać św. Mikołaja.
W 1848 bielska rada miejska podjęła uchwałę o usunięciu z herbu figury św. Mikołaja z Miry, patrona miasta. Powstałe po tej decyzji pieczęcie miejskie, rady miejskiej (35 mm) i burmistrza (33 mm), posiadają tylko tarczę herbową o mocno powyginanych kształtach i ubraną w kwiat u góry oraz dwie gałązki u dołu. Jednocześnie zaczęły się pojawiać pieczęcie w ogóle pozbawione herbu. W nadanym Bielsku przez cesarza Franciszka Józefa I w 1869 statucie miejskim nie ma wzmianki o herbie, co jest znakiem utraty przez herb miejski swego pierwotnego znaczenia.