Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnął w sezonie 1998/1999, który ukończył na 15. pozycji w klasyfikacji generalnej.
Pierwszą dużą imprezą w jego karierze były igrzyska olimpijskie w Lillehammer w 1994 roku, gdzie zajął między innymi 34. miejsce w biegu pościgowym 10+15 km. Startował na wszystkich igrzyskach w latach 1998–2010, najlepszy wynik osiągając podczas igrzysk olimpijskich w Turynie w 2006 roku, gdzie razem z Martinem Bajčičákiem był ósmy w sprincie drużynowym. Indywidualnie najlepiej zaprezentował się na igrzyskach w Nagano w 1998 roku zajmując 19. pozycję na dystansie 50 km techniką dowolną. W latach 1995–2011 wystąpił także we wszystkich edycjach mistrzostw świata. Najlepiej wypadł na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 2003 roku, gdzie był szósty w biegu na 15 km techniką klasyczną. W pierwszej dziesiątce znalazł się także podczas mistrzostw świata w Trondheim w 1997 roku, kiedy zajął dziesiąte miejsce na dystansie 50 km klasykiem.