W 1785 roku uzyskał stopień generała lejtnanta. W 1786 roku wybrany posłem na sejm z województwa mazowieckiegoGazeta Warszawska, nr 67, 23 sierpnia 1786 roku, [b.n.s.].. Był członkiem warszawskiej Komisji Dobrego Porządku w 1788 rokuWładysław Smoleński, Komisya boni ordinis warszawska (1765-1789), Warszawa 1914, s. 40..
W służbie króla Reforma wojska Komarzewski – realizując politykę wojskową króla – faktycznie kierował wojskiem koronnym w latach 1776–1788 (formalnie zwierzchnictwo nad wojskiem należało do Departamentu Wojskowego Rady Nieustającej). Wspólnie z królem – przy ostrym sprzeciwie opozycji magnackiej, w tym byłego protektora Franciszka Branickiego i aktywnym przeciwdziałaniu rosyjskiego ambasadora Otto Stackelberga – realizował reformy wojskowości polskiej, które przez to miały ograniczony zasięg. Komarzewskiemu udało się zwiększyć liczebność wojsk z 14 tysięcy w 1776 roku do 18,5 tysiąca w przededniu Sejmu Czteroletniego.