Samodzielne rządy left|thumb|120px|Pieczęć Warcisława III z 1225 r. Książę dymiński był słabego charakteru, pokojowo nastawiany do polityki (związany z obozem duńskim). Pierwszy dokument sygnowany jego pieczęcią pochodził z ok. 1225. Żoną Warcisława III była Zofia (według Lubinusa – łac. Sophia GuisiacaJ.W. Szymański, Książęcy ród Gryfitów, s. 390.), córka Albrechta I i Matyldy z Blakenburga. Małżeństwo obojga zawarte zostało ok. 1236E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 154.. Zbiegło się ono w czasie z zawarciem (20 czerwca 1236), gdzie (łac.) puer – takim terminem określano jeszcze wiek chłopięcy Warcisława – miał stać się lennikiem margrabiów brandenburskich, odstępując im miasta Stargard Meklemburski, Bezrzecze, Krzemień i Ostrów oraz całość księstwa wołogoskiego. Osłabiał tym samym swoje księstwo, poddając je pod władanie Branbenburgii, prawdopodobnie na wypadek bezpotomnej śmierciZ. Boras, Książęta Pomorza Zachodniego, s. 54.. Pod ogromnym naciskiem Barnima I układu tego nie zrealizowano.