wieś liczyła 23 gospodarstwa z 255 mieszkańcami.
Mieszkańcy wsi zajmowali się rolnictwem (uprawa owsa, poganki, ziemniaków, kapusty, lnu, konopi) i hodowlą (bydło, owce). Z czasem zajęli się również pracą w lesie, w tartaku oraz rzemiosłem (wyrób przedmiotów gospodarstwa domowego z drewna). Po uruchomieniu cementowni w sąsiedniej Lietavskiej Lúčce (1902 r.) wielu podjęło pracę w tym zakładzie. W 1899 r. przez wieś poprowadzono linię kolejową z Żyliny do Rajca, a na południe od zabudowań wsi powstał przystanek kolejowyWedług „Kroniki Porúbki” na oficjalnej stronie wsi..
W latach 1831 i 1873 w okolicy grasowała cholera, która przyczyniła się do śmierci wielu mieszkańców wsi. 1 czerwca 1901 r. Porúbkę prawie całkowicie zniszczył wielki pożar, z którego ocalały jedynie trzy domy. Z kolei w 1918 r. wieś nawiedziła epidemia grypy hiszpanki, która zostawiła w niej wiele ofiar śmiertelnych.
W latach międzywojennych wielu mieszkańców wsi pracowało w charakterze najemnych robotników rolnych w majątkach ziemskich w Czechach i na Morawach. Niektórzy emigrowali za pracą do Niemiec, Francji i USA. Po 1945 r. większość mieszkańców znalazła pracę w fabrykach, urzędach lub w handlu w Żylinie. Wielu mężczyzn pracowało w budownictwie, natomiast kobiet – w zawiązanej we wsi w 1953 r. spółdzielni rolniczej.