Co więcej bostońscy purytanie mieli doń pretensje o faworyzowanie Kościoła Anglii, który − jako odgórnie narzucony − miał wśród kolonistów wyjątkowo złą opinię.
Podłoże konfliktu
Na początku lat osiemdziesiątych XVII wieku król Karol II Stuart postanowił zreorganizować kolonie Nowej Anglii. Gdy purytanie w roku 1684 odcięli się od królewskich reform Karol unieważnił akt założycielski Massachusetts Bay Colony i zdecydował objąć małe kolonie amerykańskie ściślejszą kontrolą korony. Karol zmarł w roku 1685, ale jego następca, król Jakub II Stuart, podjął jego wysiłki, co zaowocowało utworzeniem dominium Nowej Anglii.
W roku 1686 były gubernator Nowego Jorku, sir Edmund Andros, został mianowany gubernatorem dominium, które utworzono z terytoriów kolonii Massachusetts Bay, Connecticut, New Hampshire i Rhode Island. W 1688 roku jego jurysdykcja rozszerzona została na miasto Nowy Jork oraz zachodnie i wschodnie Jersey.