gagslarsoni uznali, że do przedstawiciela tego gatunku należała również niekompletna czaszka z zachowaną puszką mózgową i kośćmi łzowymi oraz pojedynczy kręg szyjny oznaczone UMNHVP 16607, odkryte w osadach formacji Wahweap w stanie Utah sprzed ok. 79,34–78,91 mln lat.
Szkielet Acristavus gagslarsoni charakteryzuje występowanie kilku cech niespotykanych u żadnego innego znanego hadrozaura, m.in. kostnej narośli na posterodorsalnym (tylno–górnym) odcinku krawędzi oczodołu tworzonej przez kość zaoczodołową; kości potylicznej podstawowej (ang. basioccipital) wydłużającej się ku tyłowi poza dorsalną (górną) krawędź otworu wielkiego dalej niż u innych hadrozaurów; zgrubienia na szwie spajającym kość przedczołową i czołową oraz dużego wgłębienia na bocznej powierzchni wyrostka jarzmowego kości zaoczodołowej (postorbital jugal process). A. gagslarsoni charakteryzuje też współwystępowanie szeregu innych cech budowy szkieletu, w tym m.in.