W 1895 część syjonistycznego ruchu Chowewej Syjon pochodząca z Bułgarii odkupiła 500 hektarów ziemi od Londyńskiego Towarzystwa Szerzenia Chrześcijaństwa wśród Żydów. Istniejąca tutaj osada została wówczas przemianowana na moszaw Har-Tuw (hebr. הר-טוב). Osiedliło się w niej 12 żydowskich rodzin. Tutejsze życie było bardzo ciężkie. Brakowało wody, kamieniste gleby nie nadawały się do rozwoju rolnictwa, występował niedobór narzędzi i nasion. Z tych powodów w 1900 jeden z mieszkańców zrezygnował z działalności rolniczej i otworzył firmę przewozową do Jerozolimy.
thumb|left|160px|Żydowska kolonia Har-Tuw płonie podczas arabskich rozruchów, 25 sierpnia 1929 Podczas I wojny światowej osadę zajęły w 1917 wojska brytyjskie, które wyprowadziły z tego obszaru uderzenie na Jerozolimę. Podczas arabskich rozruchów w 1929 osada została podpalona. Jej mieszkańcy uciekli do Jerozolimy. Brytyjskie władze mandatowe wymierzyły ostre represje wobec mieszkańców okolicznych wiosek arabskich, którzy byli zaangażowani w zniszczenie Har-Tuw. Odbudowa osiedla nastąpiła w 1930. W 1935 przy moszawie wybudowano fabrykę cementu.