W październiku 1943 roku nowy karabin został przyjęty do uzbrojenia jako Gewehr 43 (Gew43). W 1944 roku zmieniono jego nazwę na Karabiner 43 (Kar43). Do końca wojny wyprodukowano ponad 400 000 karabinów Gew43/Kar43, w tym 53 000 wyposażonych w celowniki optyczne Zielfernrohr 43 (ZF 4) o powiększeniu 4×. Po wojnie wersja z celownikiem optycznym była używana przez armię czechosłowacką.
Opis techniczny Gew43/Kar43 był bronią samopowtarzalną. Automatyka broni działała na zasadzie odprowadzania gazów prochowych, tłok gazowy o krótkim skoku, zamek ryglowany ryglami rozchylnymi. Broń strzelała z zamka zamkniętego. Mechanizm spustowy z możliwością strzelania ogniem pojedynczym. Zasilanie z pudełkowych magazynków o pojemności 10 naboi. Magazynki można również ładować za pomocą pięcionabojowych łódek amunicyjnych karabinka Kar98k. Przyrządy celownicze składały się z muszki i celownika krzywiznowego (ze szczerbiną). Kolba połączona z łożem, drewniana. Na lufie można było montować garłacz (Schiessbecher) lub tłumik dźwięku (Schalldämpfer).
Zobacz też karabin M1 Garand
Linki zewnętrzne Gewehr43.com
Gew43