Choroba powoduje obniżenie plonu, które w skrajnych przypadkach może wynieść nawet 100%.
W Europie pierwsze historyczne wzmianki o kile kapuścianej sięgają XIII wieku. Pod koniec XIX wieku epidemia kiły kapuścianej zniszczyła ogromne uprawy kapusty w Petersburgu. W 1875 roku rosyjski naukowiec Michaił Woronin ostatecznie zidentyfikował przyczynę choroby jako "organizm plasmodiophorous" i nadał jej nazwę Plasmodiophora brassicaeNC State University Department of Plant Pathology Plasmodiophora brassicae.
Ochrona Bardzo ważną rolę w zapobieganiu chorobie odgrywa produkcja rozsady na podłożu wolnym od zarodników patogenu, a w przypadku roślin wysiewanych wprost na pole – to, by pole to było wolne od patogenu. Można to osiągnąć przez stosowanie kilkuletnich przerw w uprawie roślin kapustowatych na tym samym polu oraz przez zwalczanie chwastów, na których patogen ten także może się rozwijać. Jeśli nie ma pewności czy podłoże jest wolne od patogenu, zaleca się jego termiczną lub chemiczną dezynfekcję. Stosuje się do tego celu preparaty zawierające dazomet, metam sodu lub tiuram. Należy to zrobić nie później niż 3-5 tygodni przed siewem lub tydzień w przypadku tiuramu. Ponieważ są to preparaty silnie toksyczne, należy wysiać rzeżuchę, by sprawdzić, czy w glebie nie ma jeszcze ich pozostałości.