Kwestią sporną jest wykształcenie Wolframa. Programowo ukazywał on siebie jako osobę gardzącą naukową wiedzą książkową. Mimo to jest wielce prawdopodobne, że określone relacje literackie służyły konstrukcji specyficznej roli autora, jako pisarza laików, którego szacunek można rozumieć jako wyraz rosnącej samoświadomości dworskiego społeczeństwa laickiego, na rzecz którego Wolfram się udzielał. Bezsporne jest jednak, że posiadał on obszerną wiedzę z łacińskiej tradycji kulturowej. Jego dzieła charakteryzują się biegle opracowanym materiałem wiedzy z wielu zakresów (nauki przyrodnicze, geografia, medycyna, astronomia) wraz z teologicznymi refleksjami. Spore były również jego umiejętności w dziedzinach ówczesnego języka francuskiego oraz literatury.
Twórczość thumb|left|150px|Pomnik w Wolframs-Eschenbach, ufundowany w 1860 roku przez Maksymiliana II Bawarskiego. Parzival to najbardziej znane dzieło Wolframa, często postrzega się je jako najważniejszy epos tamtego okresu. Jest to pierwszy zachowany niemiecki utwór literacki, którego motywem jest święty Graal. Przedstawiona jest tam historia dwóch bohaterów. Z jednej strony ukazane jest życie Parzivala od jego dzieciństwa, przez czas, gdy był rycerzem króla Artura, aż po motyw panowania Graala, z drugiej strony dzieje i przygody Gawaina.