Zachowaniami mającymi największy wpływ na biedę ludności meksykańskiej określił: fatalizm, czyli przekonanie, że nie można samodzielnie kształtować swojego losu, brak skłonności do troszczenia się o swoją sytuację materialną w perspektywie przyszłości, czyli brak nawyku oszczędzania, postawa carpe diem.
Czynniki sytuacyjne Druga grupa wyjaśnia powstawanie ubóstwa poprzez wpływ istniejących struktur społecznych i gospodarczych. Sympatycy tego poglądu mają świadomość trudności, czasochłonności, a nawet ograniczeń przekształcania tych struktur, dlatego największą nadzieję pokładają w funkcjonowaniu instytucji edukacyjnych, których celem powinno być wyrównywanie szans edukacyjnych. Jest to związane ze wzrostem znaczenia polityki społecznej, której odpowiednie działania podjęte obecnie mogą doprowadzić do zmniejszenia rozmiarów i trwałości ubóstwa w przyszłości. Ubóstwo trwałe może być spowodowane niskim poziomem dochodu w rodzinie, bądź miejscem zamieszkania. W takim wypadku pomoc społeczna, bądź działalność charytatywna nie jest w stanie zmienić sytuacji danej jednostki, a jedynie pomóc w sposób krótkookresowy.