Skunksy i skunksowce są większe od fetorników, a skunksiki mniejsze.
Skunksowate cechują się charakterystycznym czarno-białym ubarwieniem, będącym sygnałem ostrzegawczym dla drapieżników. Ubarwienie fetorników nie stanowi tu wyjątku i jest czarnobrązowe. Na głowie widnieje biała plama, podobnie jak u fetornika palawańskiego. Biała pręga biegnie wzdłuż grzbietu do ogona, nie zawsze całkowita. Przedstawia ona dużą zmienność i może być przerywana. Grube, szorstkie futro na grzbiecie robi się cieńsze na bokach i brzuchu. Włosy na grzbiecie mają 3–4 cm długości. Pazury są blade; u przednich łap ich długość wynosi około 2–2,5 cm.
Długi i ruchliwy nos zwierzęcia pokryty jest nielicznym tylko włosiem. Uszy są większe niż u fetornika palawańskiego. Pysk jest długi i zaokrąglony. Puszka mózgowa jest duża. Żuchwę cechuje zakrzywiony wyrostek dziobasty. Wzór zębowy obejmuje po 3 siekacze, pojedynczy kieł, 3 przedtrzonowce oraz jeden ząb trzonowy w szczęce i 2 w połówce żuchwy. Uzębienie mleczne u wszystkich skunksowatych wchłania się jeszcze przed porodem, a uzębienie stałe wyrzyna się jeszcze w trakcie karmienia mlekiem.