Etymologia Uroderma: oura „ogon”; δερμα derma, δερματος dermatos „skóra”. bilobatum: nowołac. bilobatus „dwupłatkowy”, od bi- „dwu-”, od bis „dwa razy, podwójny”; nowołac. lobatus „płatkowy”, od łac. lobus „płatek”, od gr. λοβος lobos „płatek ucha”. thomasi: Michael Rogers Oldfield Thomas (1858–1929), brytyjski zoolog. trinitatum: Trynidad (późnołac. Trinitas „Święta Trójca”, od łac. trini „troje razem”, od tres „trzy”), Trynidad i Tobago.
Zasięg występowania Namiotnik żółtouszny zamieszkuje lasy i plantacje Ameryki Południowej zamieszkując w zależności od podgatunku: U. bilobatum bilobatum – Kolumbia i Wenezuela (na wschód od Andów) oraz Gujana na południe do Brazylii (na północ od Minas Gerais i Mato Grosso do Sul). Obserwacje z południowej (Parana) i południowo-wschodniej Brazylii (stany Rio de Janeiro i São Paulo) są błędne. U. bilobatum thomasi – Ekwador, Peru i Boliwia wzdłuż wschodniego zbocza Andów. U. bilobatum trinitatum – Trynidad.
Morfologia Długość ciała 55–71 mm, ogon niewidoczny, długość ucha 12–21 mm, długość tylnej stopy 9–16 mm, długość przedramienia 39,3–44,6 mm;