Slavoia – rodzaj jaszczurek żyjących w późnej kredzie na terenach dzisiejszej Mongolii i Kazachstanu.
mały|Okaz holotypowy ZPAL MgR-I/8 Rodzaj i gatunek typowy, Slavoia darevskii, zostały opisane w 1984 roku przez Andrzeja Sulimskiego na podstawie kilkudziesięciu okazów, głównie czaszek i paru niekompletnych szkieletów. Skamieniałości gatunku znane są z formacji Barun Gojot (stanowiska Chulsan, Chermin Caw I i II, niższe warstwy Nemegt), Dżadochta (tylko stanowisko w Uchaa Tołgod) w Mongolii i z formacji Bostobe (stanowisko Szach-Szach) w Kazachstanie. Wszystkie te stanowiska datowane są na kampan, choć Szach-Szach może być nieco starsze od pozostałych i pochodzić już z santonu.
Slavoia charakteryzuje się silnie zwartą budową czaszki. Oczodoły są niewielkie. Otwór ciemieniowy jest niewielki lub nie ma go wcale. Zęby są pleurodontyczne i mają kołkowaty kształt. Na kości przedszczękowej jest ich 5, szczękowej 7–8, a na żuchwie do 10. Kość łzowa jest silnie zredukowana i niewielka. Kości podniebienne się zawijają i są połączone szwem z lemieszami. Kręgosłup składa się z 26 kręgów przedkrzyżowych, 2 krzyżowych i nieznanej liczby ogonowych. Kręgi są proceliczne. Budowa czaszki sugeruje podziemny tryb życia i kopanie nor za pomocą głowy.