Odzyskała wolność w kwietniu 1945, ewakuowana wraz z kilkoma tysiącami więźniarek do Szwecji, gdzie następnie mieszkała do 1947.

W 1947 wyjechała do Wielkiej Brytanii, gdzie pracowała w redakcji „Dziennika Polskiego i Dziennika Żołnierza”. Działała również w Polskim Związku byłych Więźniów Politycznych Niemieckich Więźniów i Obozów Koncentracyjnych, którego była także prezesem. W 1952 rozpoczęła w Rozgłośni Polskiej „Radia Wolna Europa” (działającej początkowo pod nazwą „Rozgłośnia Głos Wolnej Polski”). W 1959 została redaktorem i komentatorem sztandarowej audycji RWE „Fakty, wydarzenia, opinie”, a jej głos był jednym z najbardziej rozpoznawalnych w tej stacji. W 1974 przeszła na emeryturę i powróciła do Londynu, ale w dalszym ciągu pisywała dla RWE komentarze polityczne. W 1980 była jednym z założycieli i pierwszym prezesem wspierającego opozycję w Polsce Studium Spraw Polskich w Wielkiej Brytanii.

Z małżeństwa ze Zbigniewem Stypułkowskim miała syna Andrzeja Stypułkowskiego.